Puñal e vaíña tipo Miraveche-Monte Bernorio. Conxunto arqueolóxico-natural de Santomé

01/12/2021 | 2021 | peza do mes
2021_12_p

Este tipo de puñal é coñecido como tipo Miraveche-Monte Bernorio, como referencia aos xacementos da Meseta norte (Burgos e Palencia) nos que foi atopado por primeira vez.

Conserva a folla encastada na vaíña debido á oxidación do ferro, da que sobresae unha parte da espiga. Este reforzo interno serviría de alma a unha empuñadura de óso -hoxe desaparecida-, como tamén está ausente o extremo superior da arma denominado pomo ou tope superior do puño. A garda ou gardapuño inferior coa forma de pequeno barco navicular, presenta unha amosega ou oco para encaixar coa pequena lingüeta no bordo da embocadura da vaíña.

A decoración, de gran riqueza e natureza xeométrica, é só perceptible na actualidade por medio de radiografía debido ao efecto da corrosión do ferro. Está realizada mediante a técnica de gravado e damasquinado, pola incrustación de fíos de prata encaixados en liñas incisas previamente sobre o metal. Na parte superior presenta un magnífico motivo de entrelazo.

O seu achado só se podería explicar pola presenza no noso xacemento dalgún individuo procedente da área cultural orixinaria da Meseta, que o gardou como unha reliquia dos seus antepasados.

Visita guiada á exposición: «Símbolos xacobeos e imaxes de Santiago. Impresos do barroco compostelán»

Visita guiada_

O Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense organiza unha VISITA GUIADA pola Comisaria da exposición Prof. YOLANDA BARRIOCANAL LÓPEZ.

O día 2 de decembro de 2021 ás 19:00 h.

Prazas limitadas.

Na sala de exposicións Afundación Ourense. Praza Maior, 4.

Necesaria inscrición previa no teléfono 988 788 439

Pedra de toque. Castro de San Cibrao de Las

02/11/2021 | peza do mes
Fotograf’a. Pedra de toque. Castro de San Cibrao de Las

Nos museos arqueolóxicos consérvanse e expóñense obxectos que en ocasións, co paso dos anos, acaban cunha nova valoración en canto a funcionalidade ou significación. E esta relectura, este avance interpretativo, prodúcese pola revisión permanente das coleccións que atesouran, á luz dos traballos de investigación e publicacións máis recentes, que recollen tanto novos achados semellantes, como innovadoras explicacións froito dos avances proporcionados polas novas tecnoloxías e analíticas que no momento do achado non existían.

Este é o caso da presente peza, que estivo exposta durante anos no museo arqueolóxico ourensán, identificada baixo a denominación ampla e xeral de «colgante», da que se sospeitaba unha función como colgante-amuleto. A relectura actual condúcenos a interpretala como unha pedra de toque, un utensilio indispensable na determinación da pureza e consecuente valoración do ouro e a prata, nativas ou elaboradas, por parte dos ourives e comerciantes de metais en toda época.

O Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense incrementa os seus fondos coas fotografías da familia Conde-Valvís Fernández

13/10/2021 | actividades | destacado
image_gallery

O delegado territorial da Xunta en Ourense, Gabriel Alén visitou o Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense, xestionado pola Xunta, tralo incremento dos seus fondos cunha colección de imaxes da familia Conde-Valvís Fernández. Trátase de fotografías que abranguen desde os anos 20 ata os 60 do pasado século, aproximadamente, e que recollen a actividade arqueolóxica de Francisco Conde-Valvís Fernández, ourensán afeccionado a esta disciplina e destacado bibliófilo, ademais de escenas da vida cotiá da época.

Gabriel Alén sinalou que actualmente en proceso de inventario, da colección cómpre sinalar as imaxes relacionadas co conxunto arqueolóxico de Armea, do que Conde-Valvís foi o primeiro en realizar escavacións, con testemuños tanto dos traballos como dos obxectos aparecidos. Conta tamén con imaxes da coñecida como basílica do forno de Santa e de achados noutras áreas, entre as que figuran as cabezas castrexas das que fixo doazón ao museo.

Ademais, móstrase o modo de vida dunha familia acomodada das primeiras décadas do século XX da comarca de Allariz-Maceda, xunto algúns retallos de vida rural. Gran parte do fondo está tomado na contorna da vila de Allariz e permite observar como se foi modificando a paisaxe e a arquitectura da zona.

Francisco Conde-Valvís Fernández (1899-1985) formouse en París en Enxeñaría aplicada á electricidade, seguindo a estela do seu pai, quen entre outras empresas, executou o primeiro abastecemento de electricidade á cidade de Ourense. Tamén como herdanza do seu proxenitor, manifestou grande interese polo pasado, especialmente o da provincia de Ourense. Polos seus méritos no eido histórico, Francisco Conde-Valvís Fernández participou como membro da Comisión Provincial de Monumentos de Ourense e posteriormente estivo vinculado co Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense.

O seu fillo Francisco Conde-Valvís Manzanares foi quen ingresou as fotografías. Trátase da terceira xeración familiar que contribúe co seu mecenado á colección do Museo.

Cuncas de costelas. Conxunto arqueolóxico-natural de Santomé

29/09/2021 | 2021 | peza do mes
Fotograf’a cuncas de costela

Do conxunto arqueolóxico-natural de Santomé proceden dúas cuncas de costelas que son recipientes xeralmente pouco profundos e de boca ampla, cunha decoración ao exterior de costelas moi pronunciadas que se considera que imitan modelos metálicos. As costelas arrancan debaixo do bordo e van esvaecéndose cara á base, plana ou lixeiramente cóncava. Outras características destacadas son as súas grosas paredes, o seu seu bordo vertical –caso da cunca baixa– ou lixeiramente exvasado –caso da cunca alta– e as marcas das ferramentas presentes nas superficies.

Desde o punto de vista cronolóxico, aparecen en época de Augusto e continúan en uso ata comezos do século II d. C. converténdose así nun verdadeiro fósil director de niveis arqueolóxicos do século I d. C.

← entradas máis antigas