Cuevillas e a Xeira de Deza

30/11/2020 | 2020 | peza do mes
Fotograf’a da Xeira de terras de Deza

Participantes da campaña de estudo de Terras de Deza en xuño de 1934. © Museo do Pobo Galego.

As xeiras foron unha das expresións máis xenuínas e orixinais da forma de traballar do Seminario de Estudos Galegos, entidade na que estaban integrados os membros da Xeración Nós. Consistían en excursións científicas nas que as diferentes seccións do SEG se dedicaban a investigar diversos aspectos do territorio obxecto de estudo, contribuíndo a uns resultados nos que prima o enfoque integral, a multidisciplinariedade e a interdisciplinariedade.

Cuevillas foi gran defensor deste tipo de traballo en equipo, sentíndose totalmente identificado co seu ideario.

O volume sobre Terra de Deza nunca se chegou a publicar, aínda que en xullo do 36 xa debía estar rematado. Con información recibida por carta de funcionarios locais e a recollida de datos nas saídas ao campo, Cuevillas elabora unha especie de cartafol, –conservado xunto ás cartas no fondo documental deste Museo–, reunindo a información de ata 29 castros, procedendo á súa catalogación de acordo ao esquema acordado no SEG.

A inclusión nestas fichas de catalogación dun apartado referido ao folclore, orienta a investigación arqueolóxica pondo a información etnográfica ao servizo da procura arqueolóxica e, ademáis, engrosa un corpus documental para a realización de estudos etnográficos.

Fondos pétreos do Museo Arqueolóxico no Parque Arqueolóxico da Cultura Castrexa (San Cibrao de Las)

20/11/2020 | destacado | exposicións
_Miliarios_tumba

As obras de rehabilitación do edificio histórico do Museo Arqueolóxico, o Pazo do Bispo na Praza Maior de Ourense, supoñen a necesidade de buscar outras alternativas para cumprir as funcións que os museos teñen encomendadas. Unha parte importante das coleccións do museo son os fondos pétreos de gran tamaño. Algúns destes fondos que aínda permanecían na antiga sede, conforman a partir de hoxe a exposición FONDOS PÉTREOS no Parque Arqueolóxico da Cultura Castrexa en San Cibrao de Las. Este xacemento é un lugar emblemático especialmente unido ao traballo de Florentino López Cuevillas, figura senlleira da xeración NÓS da que este ano celebramos o seu centenario.

A exposición FONDOS PÉTREOS está conformada por 62 pezas distribuídas na sala de exposicións temporais do PACC. Aborda seis grandes temas, dous dos cales teñen unha relación directa coa Romanización de Galicia.

En primeiro lugar mediante nove aras ou altares de pedra consagrados a unha deidade incídese no tema da relixiosidade na antiga Civitas Auriensis, mentres que once miliarios ou columnas de pedra que balizaban as estradas romanas correspondentes á actual provincia de Ourense, ao xeito dos marcos quilométricos actuais, nos sinalan como ademais de informar das distancias funcionaban, sobre todo, como obxectos de propaganda imperial de carácter monumental.

Un terceiro tema céntrase, mediante dezasete pezas, na difusión do Cristianismo desde a Tardoantigüidade ata a Idade Moderna tomando como referencia formas luxosas de sepultura reservadas a persoas de certo nivel social e nas que o epitafio ten como fin darlle notoriedade ao finado e manter a súa permanencia no tempo.

Cun menor número de pezas abórdanse outros tres temas: a arquitectura renacentista na cidade de Ourense a través das casas-pazo ou casas con patio, verdadeira representación da grandeza e da posición social (trece pezas), algúns aspectos relativos á auga e a hixiene no Ourense moderno e contemporáneo (tres pezas) e, finalmente, as reformas que se levan a cabo no antigo Pazo do Bispo de Ourense sobre todo a raíz do incendio se sufre no século XVII, pero onde non faltan os elementos romanos e da tardoantigüidade que estaban presentes no seu solar (oito pezas).

Parque Arqueolóxico da Cultura Castrexa

Horario: De martes a domingo, de 10.00h a 15.00h

Día Internacional do Patrimonio Mundial

16/11/2020 | actividades | destacado
Santome_Sector_ I

Para conmemorar o Día Internacional do Patrimonio Mundial, efeméride que se fai coincidir coa firma en Paris da Convención sobre Patrimonio Mundial Cultural e Natural, na que se une a protección da natureza coa conservación dos sitios culturais, o Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense realiza unha serie de actividades relacionadas co Conxunto Arqueolóxico-Natural de Santome.

Neste xacemento vencellado a investigación do Museo, converxen os valores históricos, característicos dun interesante xacemento arqueolóxico conformado por un castro e un asentamento galaicorromano, que abarca desde mediados do século I a. C a principios do V d. C., cos do patrimonio natural, cunha vexetación típica da “Hoya ourensá” merecedora de ser conservada, contemplada e comprendida, xunto coa presenza de elementos físico-naturais como a formación de concavidades de remuíño ou a panorámica da paisaxe que se ofrece desde este lugar.

Así durante o día 17 de novembro, para recordar tal acontecemento, os primeiros vinte visitantes da Escolma de Escultura de San Francisco serán agasallados co catálogo da recente exposición Santomé. Conxunto Arqueolóxico Natural, e co libro Conxunto arqueolóxico-natural de Santomé. Guía da Natureza, unha boa forma de preparar a visita a este importante enclave.

Visión da Xeración Nós nas ciencias naturais

02/11/2020 | 2020 | peza do mes
2020_11_p

Se repasamos a revista Nós nos seus 144 números e os índices de Fernández Oxea atoparemos moi contados traballos dedicados ás ciencias naturais. Case todos os números centran o seu interese en aspectos de arqueoloxía, prehistoria, etnografía, heráldica, lingüística, etc… e soamente os artigos xeográficos de Otero Pedrayo conteñen datos que poderían ser estudos da natureza.

Con todo, veremos como persoas afíns á xeración «Nós», alleos ao núcleo fundacional, pero pertencentes a institucións moi ligadas a ela, por cotidianidade e ideoloxía, cultivaron facetas variadas sobre o medio natural.

Paisaxe de Praga. Vicente Risco

01/10/2020 | 2020 | peza do mes
2020_10_p

O 30 de outubro de 1920 publícase en Ourense o primeiro número da revista Nós. Cen anos dun fito que, dende o Museo, queremos lembrar a través do estudio dalgunhas pezas da colección que reflicten a inesquecible pegada que para a nosa terra, lingua, sociedade e cultura supuxo o traballo desenvolvido polos intregrantes da Xeración Nós.

Vicente Risco, no libro Mitteleuropa, publicado en 1934, recolle a crónica de todo o visto, vivido e sentido na viaxe a Alemaña con calidade literaria e por riba de todo, con alma. Memorias que tamén publica de xeito intermitente na revista Nós dende 1930 ata 1935 incluíndo a parte de Viena e Praga que non aparecen no libro.

Nesa viaxe a Praga, Risco debuxa o bosquexo a lápis, xerme e inspiración para esta pequena acuarela, que o Museo conserva nos seus fondos, dunha fermosa paisaxe á beira do río Moldava.

No día que se publica esta Peza do mes, 1 de outubro de 2020, cúmprense ademáis, 136 anos do nacemento en Ourense, de Vicente Martínez Risco y Agüero, “home bo e xeneroso” e unha das figuras máis senlleiras da nosa cultura galega.

← entradas máis antigas